Historia szkoły

Historia szkoły

  • Jesteśmy Publiczną Szkołą Podstawową nr 257 im prof. M. Falskiego w Warszawie, która szczyci się 100 - letnią tradycją.
  • W 1917 roku powołana została do życia tzw. Ochrona Rady Miejskiej Opiekuńczej, która dała początek naszej szkole. Była to jednoklasowa szkoła, posiadająca dwa oddziały z 25 uczniami i mieszcząca się w jednej izbie. Pierwszym nauczycielem i zarazem kierownikiem była pani Florentyna Niewiarowska, a następnie Jadwiga Pilc.
  • W 1919 roku szkołę przejęła gmina Jabłonna. Do 1921 roku mieściła się w domu państwa Haydzionych. Kolejne lata międzywojenne przyniosły zmianę siedziby placówki. W roku szkolnym 1921/22 została przeniesiona na ulicę Modlińską i otrzymała nazwę Szkoły Powszechnej w Henrykowie. W tym czasie posiadała już własną bibliotekę i liczyła ok. 50 uczniów. W roku szkolnym 1922/23 w szkole pracowało trzech nauczycieli. Trudności finansowe tamtych lat powodowały brak woźnego, a uczniowie razem z nauczycielami sprzątali izby lekcyjne, rąbali drewno i palili w piecach.
  • Ze względu na trudne warunki lokalowe w 1925 roku szkoła została przeniesiona do budynku przy ulicy Klasyków ( dom nad stawem, między ul. Modlińską i kościołem).
  • Rok szkolny 1930/31 przyniósł kolejną zmianę lokalizacji. Szkoła zajęła parterowy budynek przy ul. Uczniowskiej 14. Urządzono tu dwie sale lekcyjne, a po dwóch latach dobudowano kolejne dwie. Szkoła była już placówką        6-oddziałową. W roku 1931/32 kierownikiem jej został pan Świątek. Od 1937 roku pan Łuszczak, a po nim od 1939 roku kierownictwo sprawował pan B. Gass. Szkoła pod względem narodowościowym nie była jednolita. Oprócz dzieci polskich uczęszczało ok. 15% dzieci żydowskich oraz około 10% dzieci kolonistów niemieckich ze Świdrów i Kępy Tarchomińskiej. Nauka trwała tu do czasu wybuchu II wojny światowej.
  • We wrześniu 1939 r. w wyniku działań wojennych nauki nie rozpoczęto. Po kapitulacji Warszawy nauczyciele podjęli tajne nauczanie, które trwało nieprzerwanie przez okres okupacji. Wybuch Powstania Warszawskiego uniemożliwił kontynuowanie nauki. Dopiero w lutym 1945 r. po wyzwoleniu Warszawy i powrocie z wysiedlenia podjęto pracę w zrujnowanym budynku bez drzwi, okien i pieców. Szkoła w Henrykowie rozpoczęła działalność jako jedna z nielicznych na Pradze-Północ.
  • W pierwszych latach powojennych 3-letnia placówka liczyła 6 oddziałów i 4 nauczycieli. Kierownictwo objęła p. Czesława Gass, wieloletni pedagog i osoba, która wniosła wiele zasług w dzieło budowy szkoły. W tym czasie uczyło się tu od 80 do 200 uczniów.
  • Od roku 1950 dzieci rozpoczęły naukę w 7-letniej szkole, a pierwsi jej absolwenci otrzymali świadectwo ukończenia szkoły podstawowej w roku 1957. Nauka odbywała się w trudnych warunkach w tzw. klasach łączonych.
  • W 1953 roku rozpoczęto budowę nowego obiektu. Okoliczne szkoły zabiegały u władz oświatowych o jego przydział. Jednak to henrykowskiej placówce przyznano ten nowy obiekt, mieszczący się przy ulicy Podróżniczej 11. Począwszy od 1956 r. stał się on siedzibą przeniesionej z Henrykowa szkoły, która odtąd nosiła nr 113 i była to pierwsza nowa placówka na terenie Pragi-Północ. Oprócz szkoły podstawowej, liczącej 7 klas mieściły się 4 klasy licealne, będące filią XIII Liceum Ogólnokształcącego przy ul. Odrowąża. W tym czasie w 1956 roku kierownictwo szkoły powierzono panu Stanisławowi Strzyżewskiemu.
  • Nowa 11-letnia szkoła otrzymała w roku szkolnym 1960/61 numer i nazwę: Szkoła Podstawowa i Liceum Ogólnokształcące nr XLVII. Tego samego roku w czerwcu odbył się pierwszy egzamin dojrzałości. W styczniu następnego roku 11-latce nadano imię St. Czarnieckiego. Od 1960 roku dyrektorem był pan Władysław Rydzewski.
  • Lata 1966/67 stały się przełomowe. Władze oświatowe rozdzieliły szkołę podstawową od liceum i utworzyły z dniem 1 IX 1966 r. Szkołę Podstawową nr 257. Kierownictwo placówki objęła pani Alina Budziszewska. Nauka w szkole została wydłużona do 8 lat. Stan uczniów wynosił wówczas ok. 400, a w czerwcu opuściło szkołę 33 absolwentów klas VIII. Od roku 1972 nastąpiła poprawa warunków lokalowych, gdyż liceum zostało przeniesione na ulicę Toruńską. W roku szkolnym 1972/73 kierownictwo sprawowała pani Janina Makowska.
  • We wrześniu 1974 roku dyrektorem szkoły została Pani Wiesława Prazimowska. W październiku tego roku po śmierci prof. M. Falskiego Rada Pedagogiczna wraz z organizacjami szkolnymi wystąpiła z wnioskiem o nadanie szkole imienia tego znanego pedagoga - twórcy elementarza dla wielu pokoleń Polaków. 29 XII 1976 roku w obecności przedstawicieli władz oświatowych i rodziny profesora odbyła się uroczystość nadania szkole imienia i sztandaru.
  • W latach 1978 – 1982 kierownictwo szkoły sprawowała pani Barbara Leończuk.
  • W 1987 roku, gdy szkołą kierowała pani Helena Szczech, obchodzono 70 - lecie działalności szkoły. Na uroczystość przybyli znakomici goście m. in. pani Czesława Gass i prof. Bogdan Suchodolski.
  • W kolejnych latach liczba uczniów i nauczycieli systematycznie wzrastała. Szkoła pracująca dotąd w systemie jednozmianowym rozpoczęła pracę na dwie zmiany, a w roku szkolnym 1990/91 utworzono nawet filię przy ul. Atutowej. Grono pedagogiczne było najliczniejsze w dotychczasowej historii placówki, liczyło niemal 50 nauczycieli, zaś liczba uczniów dobiegała do 1000. W 1994 r. szkoła zyskała nowy, piękny wygląd. Ukończono prace budowlane przy odnowieniu tynków zewnętrznych. W okresie przemian ustrojowych państwa kierownictwo szkoły objęła pani Ewa Kwiecień i funkcję tę sprawowała do roku 2002. Wicedyrektorem była pani Czesława Kujawa. Ze względu na liczbę oddziałów powołano drugiego wicedyrektora, którym została pani Teresa Mandał i pełniła tę funkcję do roku 2015.
  • Wraz z oddaniem nowej placówki przy ul. Erazma z Zakroczymia liczba uczniów i nauczycieli znacznie zmalała. Pozostało 448 uczniów w 19 oddziałach. Tym samym po 5 latach nastąpił powrót do pracy w systemie jednozmianowym.
  • W 1999 roku w wyniku reformy oświaty szkoła otrzymała status sześcioletniej szkoły podstawowej. Uczyło się tu wówczas 600 uczniów pod opieką 35 pedagogów, nierzadko będących wychowankami tutejszej placówki.
  • W 2002 roku kierownictwo szkoły objęła pani Beata Pergałowska.
  • W 2006/07 po kapitalnym remoncie szkoła zyskała nowe oblicze. Zostały też gruntownie przebudowane boiska szkolne w wyniku czego powstały profesjonalne obiekty sportowe.
  • W październiku 2007r. odbyły się uroczystości związane z 90-leciem założenia szkoły. Jednocześnie z jubileuszem szkoła obchodziła 50 rocznicę oddania do użytku obecnej siedziby placówki oraz 30 – lecie nadania sztandaru i imienia profesora Mariana Falskiego. Uroczystość uświetnili swoją obecnością przedstawiciele władz Urzędu Warszawa – Białołęka oraz władz oświatowych, którzy nadali szkole Akt Jubileuszowy z okazji 90-lecia istnienia placówki.
  • Pod koniec 2011r. rozpoczęto przebudowę szkoły. Z dwóch byłych mieszkań nauczycielskich nad łącznikiem do sali gimnastycznej powstały sale dydaktyczne. Przebudowano też klatkę schodową. W dobudowanej części powstała szatnia i dodatkowa sala lekcyjna. Nowa część budynku została oddana do użytku we wrześniu 2012 roku i przeznaczona dla najmłodszych dzieci uczących się w SP 257. Uczniowie otrzymali osobne wejście, szatnię oraz trzy nowoczesne, funkcjonalne sale lekcyjne.
  • Od października 2012 roku do czerwca 2013 roku szkoła uczestniczyła w realizacji projektu współfinansowanego ze środków europejskich w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego: „Indywidualizacja procesu nauczania i wychowania uczniów klas I – III warszawskich szkół podstawowych”, którego beneficjentem było Biuro Edukacji m.st. Warszawa i Dzielnicy Warszawa Białołęka.
  • W październiku 2012 roku szkoła otrzymała Certyfikat Prezydenta m.st. Warszawy „Wars i Sawa” jako szkoła wspierająca uzdolnionych oraz realizująca innowacyjne programy.
  • W tym samym roku szkolnym 2012/2013 szkoła uzyskała tytuł Szkoły Odkrywców Talentów, który świadczy o tym, że placówka przyczynia się do odkrywania, promocji i wspierania uzdolnień dzieci i młodzieży.
  • W latach 2011-2014 realizowaliśmy projekt „Praktyki pedagogiczne gwarantem skutecznego kształcenia przyszłych nauczycieli” - beneficjentem projektu była Wyższa Szkoła im. Bogdana Jańskiego, w partnerstwie z Urzędem Dzielnicy Warszawa Białołęka.
  • W listopadzie 2013r. szkoła otrzymała Wyróżnienie Ośrodka Rozwoju Edukacji „Najmłodsi zdolni w szkole” w ramach realizacji projektu systemowego „Opracowanie i wdrożenie kompleksowego systemu pracy z uczniem zdolnym” współfinansowanego ze środków UE w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. Nasza szkoła jako jedna z 50 szkół w Polsce otrzymała ten znakomity tytuł.
  • Z powodu znacznie wzrastającej liczby uczniów w roku szkolnym 2013/2014 szkoła kolejny raz rozpoczęła pracę w systemie dwuzmianowym.
  • W roku 2016 szkoła otrzymała Honorowe Wyróżnienie Prezydenta m. st. Warszawy – „Szkoła z pomysłem”, nadawane szkołom, które wdrożyły realizację nowatorskiej metody pracy z uczniami.
  • Obecnie w szkole uczy się około 650 uczniów w 28 oddziałach w kl. 0-VI. Grono pedagogiczne liczy 76 nauczycieli. W roku szkolnym 2011/2012 do grona władz szkolnych dołączyła pani Ewa Berkieta, obejmując stanowisko wicedyrektora. Od tego czasu pani Berkieta sprawuje opiekę nad klasami edukacji wczesnoszkolnej, zaś od roku 2015/16 nadzór nad klasami IV-VI sprawuje pani wicedyrektor Lidia Bieniek.
  • Rytm życia naszej społeczności wyznaczają terminy uroczystości szkolnych, konkursów, zawodów, corocznych sprawdzianów i zwykłej, codziennej pracy. Od kilku lat szkoła utrzymuje bardzo wysoki poziom sprawdzianu OKE dla klas szóstych. Wraz ze wszystkimi absolwentami i uczniami jesteśmy spadkobiercami 100-letniej tradycji naszej szkoły. Staramy się znać i kultywować jej historię i zwyczaje.

                                                Opracowały: Elżbieta Słonczewska, Marzena Mierzejewska

na podstawie kronik szkolnych

Jesteś tutaj: Home O szkole Historia szkoły